سلام

روی بند عقبه حاجیگگ  استادم و از آنجا به تماشای  نمای دره های عمیق و سر سبز بامیان نشستم. کوهای  صورتی رنگش که گونه هایش گلگون چون چهره عروس یاد آور خاطره ها و راز ها است. کوه پایه ها و قله ها بابا سر به فلک  کشیده ،گویا آسمان خسته بامیان سرش را  در آغوش قله های بابا گذاشته است. اشک های آسمان در دامن صبور کوه بابا جاری شده و سفیدی عرق آسمان هنوز در دامن قله ها دیده می شود،  این  پیراهن سفید عروس چنان جذاب است که کوهنوردان و اسکی بازان را از دور ترین نقاط  دنیا در آغوش خود می گیرد و به رقص می آورد. ولی  دل مهربان این کوه ها آب حیات را به انسان هدیه کرده ، که سرخ رود را به وجود آورده است، که دشتهای دهن غوری و پلخمری تا فلات قندوز را سیراب می کند و قطب غله شمال در کنار این رود خانه شکل گرفته است.