این بار "فتح الاسلام"

 درگیری بین شبه نظامیان گروه فتح الاسلام و ارتش لبنان باز هم توجه ها را به سوی مرکز بحران خاورمیانه یعنی فلسطین و لبنان جلب کرد. در مورد فتح الاسلام سوالاتی زیادی وجود دارد. کی به وجود امده؟ چرا به وجود امده؟ از چه تفکری تبعیت می کند؟ دنبال چیست؟ از کی پول می گیرد؟ کی اسلحه می دهد؟ چرا در این شرایط درگیری پیش امد؟ فتح الاسلام طرف ثالثی را در کشاندن این گروه به جنگ متهم کرد اما از ان طرف نام نبرد؛ در حالی که، دولت لبنان دزدی از بانک را سر اغاز ماجرا می داند. واقعیت چیست؟

 سیمور هرش، روز نامه نگار و پژوهشگر امریکایی، معتقد است که خشونت های جاری در لبنان نتیجه تلاش دولت لبنان برای اعمال فشار و تحت کنترل در آوردن گروهی است که قبلا از ان حمایت می کرد. در مارس 2007، هرش نوشت که سیاست های امریکا در خاورمیانه به مخالفت با ایران، سوریه و متحدان شیعی شان تغییر کرده اند. برای مخالفت با انها امریکا حاضر است، طبق نظر هرش، هر راهی را در پیش گیرد و هزینه ان را هم بپردازد ولو این کار با پشتیبانی از گروه سنی افراطی و جهاد گرایی مانند فتح الاسلام باشد.

 در 22 ماه می، سی ان ان انتر نشنال مصاحبه ای داشت با سیمون هرش که در زیر می خوانید.

 گورانی: تشکر از حضور تان در این مصاحبه. با توجه به گزارش ماه مارس شما، منبع مالی گروهایی مانند فتح الاسلام در اردوگاه نهر البارد چیست؟ از کجا ان ها پول و اسلحه دریافت می کنند؟

 هرش: بازیگر کلیدی سعودی است. انچه که من در باره اش نوشتم نوعی توافق خصوصی بود بین دیک چنی و الیوت آبرامز، از چهره های مهم در کاخ سفید، با بندر بن سلطان. مقصود این بود که از سعودیها کمک پنهانی برای گروههای افراطی جهادی سنی بگیرند؛ مخصوصا در لبنان تا در رویارویی با حزب الله از انها استفاده شوند.

 گورانی: پس، به نظر شما، دولت فواد سینیوره به منظور مقابله با نفوذ حزب الله در لبنان به گروه فتح الاسلام، که حالا با آن می جنگد، کمک پنهانی می کرد؟

 هرش: بلی، اما باز هم یک پیامد نا خواسته.

 گورانی: و اگر سعودی و دولت سینیوره، خواسته یا نا خواسته، این کار را می کنند، پس ایالات متحده باید چیزی در این باره بگوید یا نه؟

 هرش: خوب، ایالات متحده عمیقا در این قضیه درگیر بوده است. این یک عملیات مخفی بود که بندر بن سلطان راه انداخت با ما. فراموش نکنید که ما با حمایت از اسامه بن لادن که همراه با بندر و ادمهایی مانند الیوت در اواخر دهه 80 از مجاهدین پشتیبانی می کرد به جنگ در افغانستان رفتیم تا روسها را در افغنستان در هم بکوبد اما او علیه ما عمل کرد در نهایت. ما همین الگو را در لبنان داریم بدون این که از کار مان در افغانستان درسی آموخته باشیم. الگوی ما همان بود، بکارگیری دوباره سعودی برای حمایت از مجاهدین. سعودیها اطمینان می دهند که انها توانایی کنترل گروهای مختلف جهادی مانند فتح الاسلام را، که اکنون در اردوگاه نهر البارد با دولت سینیوره می جنگد، دارند.

 گورانی: درست، مجاهدین در دهه 80 یک نقطه شروع بود. حالا چه دلیلی دارد تا امریکا این گروههای جهادی را که افراطی هستند، و اکنون در در اردوگاه فلسطینی تا پای مرگ می جنگند، حتا به شکل غیر مستقیم تقویت کند؟ ایا این سیاست علیه منافع سینیوره و حتا خود امریکا و لبنان نیست؟

 هرش: ببینید، استدلال امریکا خیلی واضح است: دشمن دشمن شما دوست شما است. از انجا که بیشتر گروههای جهادی در لبنان به دنبال نصر الله هستند، امریکا انها را دوست خود می پندارد. به خاطر داشته باشید که در تابستان گذشته، حزب الله اسراییل را شکست داد، چه اسراییلی ها قبول کنند یانه؛ بنا بر این، حزب الله بزرگترین تهدید است برای امریکا. کاندلیزا رایس در این زمینه خیلی واضح صحبت کرده است. ما الان در همه جا در حال تقویت سنیها هستیم علیه شیعه ها در همه جا، در ایران و در لبنان که شیعه یعنی نصر الله. ما در حال ایجاد جنگ داخلی و فرقه ای در برخی از جا ها و مخصوصا در لبنان هستیم.

 گورانی: مقامات کاخ سفید با این نظر موافق نیستند و دولت سینیوره هم آشکارا انگشت اتهام به سوی سوریه نشانه رفته است و می گوید که فتح الاسلام شاخه ای است از یک گروه سوری. سوال این است که اگر فتح الاسلام از سوریه اسلحه نمی گیرد، پس از کجا می گیرد؟

 هرش: شما خود باید به این سوال پاسخ دهید. اگر این ادعا درست باشد که سوریه که رابطه نزدیکی با حزب الله دارد، و به همین دلیل هم مورد انتقاد شدید کاخ سفید است، به گروههای سلفی هم کمک می کند، در ان صورت پای منطق می لنگد. انچه که عیان است این است که ما با سعودیها در یک برنامه پنهانی به عنوانی بخشی از یک برنامه بزرگتر همکار هستیم که می خواهد به هر نحوی که شده از گسترش تشیع جلوگیری کنیم.

 گورانی: درست، اما اگر حمایت از فتح الاسلام از سوی سوریه بی معنا است، چطور می تواند از سوی امریکا معنا دار باشد که بطور غیر مستقیم، ان گونه که شما نوشتید، با دادن کمک یک میلیارد دلاری به شمول کمک نظامی به سینیوره از ان حمایت کند. اگر این مبلغ بگونه ای صرف نشود که به کنترل افراطیون از سوی دو دولت بینجامد، در ان صورت، امریکا به شکل غیر مستقیم، طبق نوشته شما، به انان کمک کرده است. بنا بر این، چطور این عمل می تواند تامین کننده منافع انها باشد و چه باید انجام شود با توجه به نظرات افرادی که شما با انها صحبت کردید؟

 هرش: شما فکر می کنید که امریکا منطقی رفتار می کند. درست، اما فعلا ان را فراموش کنید. مساله ساده است. دلیل حمایت از این گروهها این است که به انها به عنوان حفاظ در برابر حزب الله نگاه می شوند. من این مطلب را در بیروت طی مصاحبه هایم با مقامات لبنانی دریافتم. ترس از حزب الله در واشنگتن، مخصوصا در کاخ سفید، خیلی شدید است. اینکه این مساله درست است یا نه، بحث دیگری است. یک ترس فراگیر از حزب الله وجود دارد و ما نمی خواهیم که این حزب در دولت لبنان نقش فعال داشته باشد. اساسا سیاست ما این بوده است که از دولت سینیوره، علیرغم ضعفش، در برابر ائتلاف حمایت کنیم. البته، نه تنها از سینیوره، بلکه از ژنرال عون نیز حمایت می کنیم؛ هر چند، او عضو ائتلافی است که ما به شدت از ان متنفریم.  

نظر